Home

We schrijven dinsdag 5 september.
Het weekend was leuk en gevarieerd. Op zaterdag was er het verjaardagsfeestje van 2 meiden van Agape. Spelletjes met veel lol, snoepjes en bbq aansluitend. Gelukkig vonden de kids de hamburgers wel lekker…..
De mensen van TV Gelderland doneerden 10 fietsen, wat tot hilarische taferelen leidde. Dolblij waren ze! De meesten kinderen konden het al een beetje en het was dringen geblazen voor ze om aan de beurt te komen.
Zodwa, de oprichtster van Agape, sprak iedereen s'avonds indrukwekkend toe. Het is mooi te zien hoeveel respect de kinderen hebben voor deze vrouw. Er werd democratisch gestemd (lees: geroepen) wie van de kinderen zorg zou gaan dragen voor het behoud van de fietsen. Deze verantwoordelijken krijgen een maand de tijd zich te bewijzen voor hun belangrijke rol. Als dat maar goed gaat…

Goeiemorgen!
Het is inmiddels vrijdag en over 4 dagen ga ik weer terug naar het, naar ik hoor, regenachtige Rotterdam. Hier variereert het weer nogal; vaak veel wind (hier wel…), soms fris en dan weer aangenaam en zonnig. De lente staat hier op het punt te beginnen, dus met een graad of 20 gemiddeld is het best uit te houden. Alleen s'avonds koelt het snel af.
Gisteren zijn 4 mensen van TV Gelderland aangekomen om gedurende 4 dagen te filmen. Zij bereiden een grootse uitzending voor (in december) om met hun guldens voor het goede doel-actie een laatste slag te slaan voor Agape. Dus mocht iemand nog muntgeld van voor de eurotijd hebben liggen, kan je het bij hun kwijt (zie Uthando.nl)

Hallo allemaal!
Weer even een snelle update vanuit het prachtige Zuid Afrika. Vandaag hebben we een ander weeshuis bezocht in een soort rural area, ver van de stad. Waanzinnig mooie omgeving, vele bergen met prachtige uitzichten.
Ook hier troffen we weer een veel te klein huis aan, volgepropt met in dit geval 17 kinderen, allen slapend in 1 slaapkamer van hooguit 15 m2. Stapelbedden met 3 ipv 2 bedden op elkaar en dan slapen de kleintjes vaak nog met z'n 2-en of 3-en in 1 bed. Ruimte voor kleding is er eigenlijk niet, maar aangezien ze vaak niet meer hebben dan wat ze aan hebben, vormt dat geen probleem. Dit huis werd geleid door een liefhebbende vrouw die gewoon zoveel mogelijk kinderen onderdak wil geven.

Hoe langer ik hier ben, hoe meer indruk de hele situatie op me maakt. Zuid Afrika is geen derde wereldland; je kunt hier alles krijgen, van dure kleren tot dure auto's. Het verschil tussen zwart en blank is hier echter keihard aanwezig. Waar ik nu bijvoorbeeld zit te internetten is in een winkelcentrum met een sportschool en internetcafe in 1. Hier zal je geen donkere mensen vinden, behalve in de bediening. Er heerst enorme armoede onder deze bevolkingsgroep. De inhaalslag voor hen is na de afschaffing van de apartheid in 1994 eigenlijk nog maar net begonnen.

Inmiddels dag 5 in Zuid Afrika.
Mijn verblijf hier is bedoeld om de verschillende projecten van de stichting Uthando te bezoeken; het weeshuis Agape, Bobbi Bear en het Dreamcenter.
Agape
In het weeshuis wonen op het moment naar ik meen 42 kids, varierend van klein tot 17 / 18 jaar. Overdag zijn alleen de allerkleinsten op het weeshuis, de rest gaat naar school. Er zijn een paar " aunties" die voor de kinderen zorgen; eten maken, wassen enzo.
De afgelopen dagen ben ik daar vrij veel aanwezig geweest en het is indrukwekkend te zien hoe blij de kids zijn met wat aandacht, wat spelen en wat knuffelen. En knuffelen willen ze! Velen (metname de kleinen) klampen zich letterlijk aan je vast en blijven het liefst de hele tijd op je schoot of aan je hangen. En dan zijn er nog zo'n 20 die het ook prachtig vinden! Slechts 1 iemand op schoot hebben valt dus niet mee…

20 Augustus aanstaande vertrek ik voor 2,5 week naar Zuid Afrika! Dit keer echter niet een vakantie zoals altijd… Doel: Mezelf inzetten voor een beter leven van met name kinderen die agv Aids het zonder ouders moeten stellen.
Waarom?
Wij hier hebben alles, daar is bar weinig (armoede, honger) en dan ook nog eens een Aids-epidemie die duizenden en duizenden kinderen wees maakt.
Wij weten dat natuurlijk wel, vinden dat ook erg, maar doen over het algemeen eigenlijk (te) weinig om te helpen naar mijn mening. Ook ik vond het nooit "belangrijk" genoeg echt iets te doen. Als je geld geeft moet je ook altijd maar afwachten of dat geld goed terecht komt, dacht ik altijd, en met mij velen. Maar niets doen is ook niet de oplossing. Met relatief kleine bedragen is al zoveel te doen om te helpen en zelfs echt levens te sparen!
Om Ghandi te citeren: "Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht."